Będąc małym szczylem i oglądając popularne w tamtych czasach filmy szpiegowskie najbardziej zapadł mi w pamięć obraz zegarka będącego telefonem/radiem, przez który agent kontaktował się ze swoimi wspólnikami. Wyobraźnia od razu zaczęła podpowiadać najróżniejsze zastosowania dla takiego gadżetu i oczywisty szpan wśród reszty podwórkowej smarkaterii. To były jednak lata, kiedy takie bajery zarezerwowane były tylko dla bogaczy i samych szpiegów właśnie. Teraz zaś żyjemy w przyszłości..
..i żeby kupić sobie zegarek z telefonem nie trzeba wcale zarabiać więcej niż polska średnia krajowa. A można nawet i mniej jeśli zdecydujemy się na jednego z tanich, chińskich noname’ów obecnych na Allegro już od ładnych paru lat. Sęk w tym, że zegarek Zegarkowi nie równy, a ten jako przedstawiciel technologii ubieralnych (wearables) nie tyle musi pochwalić się funkcjami, ale przede wszystkim wyglądem.
Początki smartzegarków były szare, duże i brzydkie. Podobnie zresztą było z komputerami – póki Apple nie pokazało, że design liczy się tak samo jak użyteczność, póty królowały ogromne kremowe obudowy , których zadaniem było zapewnienie dobrej wentylacji podzespołów i oszpecenie pokoju. Z obu wywiązywały się równie solidnie.



Z czasem jednak przybywało rozwiązań milszych oku i teraz możemy* wybierać pomiędzy Moto360 (Motorola), Zenwatchem (Asus), Watch R (LG) czy nadchodzącym wielkimi krokami zegarkiem Apple. To wciąż znacznie niższa półka niż Apart lub Swiss, o Rolexie nie wspominając, ale przynajmniej nie trzeba się wstydzić pokazując z nimi na nadgarstku w doborowym towarzystwie.
(*)’my’ znaczy mężczyźni, jeszcze nie widziałem smartwatcha stylowo zaprojektowanego dla kobiet;

Przejdźmy jednak do wciąż obecnych wad sprytnych zegarków. Pomijając wałkowany od samego początku temat krótkiego czasu pracy na baterii przechodzimy do czegoś co jedni nazwą wadą, podczas gdy inni powiedzą:
It’s a feature!
Smartwatch nie jest bytem samodzielnym, jak pasożyt potrzebuje organizmu gospodarza żeby przeżyć – większość obecnych rozwiązań wysysa informacje przez BT z hosta – smartfona. Czyli, mówiąc po ludzku – inteligentny zegarek bez smartfona robi się głupi, przewyższając tradycyjne modele tylko światełkiem i krokomierzem (wiem, przesadzam). Nawet rewolucyjny pod pewnymi względami Samsung Gear S, pozwalający wykonywać połączenia głosowe nie ma własnego numeru, tylko wciąż łączy się przez pośrednika – smartfon.

I w tym miejscu nadchodzi pora by wspomnieć o nowym produkcje LG – Watch Urbane LTE. O ile wersja bez LTE została już zaprezentowana i na tle reszty smartwatchy wyróżnia się głównie bardzo ładnym wzornictwem, to już nowszy model, wg zapewnień producenta, ma być w pełni autonomicznym telefonem z (co w tym wypadku bardzo ważne) powiększonym ogniwem (700 vs 410mAh). Co ciekawe ma on pracować nie pod zdobywającym popularność Android Wear tylko pod autorskim systemem. Czy to plus zobaczymy w pierwszych recenzjach, tuż po MWC (Barcelona 2-5.03 ).
| LG Watch Urbane LTE | |
|---|---|
| LG Watch Urbane LTE | |
| CPU | Qualcomm Snapdragon 400 |
| RAM | 1GB |
| Pamięć stała | 4GB |
| Ekran | 1,3" P-OLED, 320x320 |
| Bateria | 700mAh |
| Inne | Certyfikat IP67 (pyło- i wodoszczelny) |
Teraz parę osobistych przemyśleń. Obecnie mamy trzy główne kategorie sprzętów ultramobilnych:
- smartwatch służy do szybkiego dostępu do krótkich treści (godzina, powiadomienia, pogoda) i zbieraniu danych biometrycznych;
- smartfonów używamy jako telefon, do pisania postów/maili, czasem nawigacji oraz umilania czasu oczekiwania (gry, muzyka);
- tablety to głównie konsumpcja treści internetowych, gry i filmy;
Czyli jeśli rozdysponować funkcje smartfona na pozostałe dwie grupy (tak, by wciąż było to równie wygodne) możemy sprawić, że wypychanie kieszeni spodni stanie się zbędne – funkcje o najwyższym priorytecie dostępu (telefon, sms (dyktowany), prosta nawigacja, muzyka) przeniosłyby się do zegarka, gry i dłuższe teksty na tablet. Dachówkę 7-10″ wciąż można by mieć przy sobie, w plecaku czy torebce – w końcu nie waży to tyle byśmy zaczęli się garbić, a komfort korzystania z dużego ekranu jest nie do przecenienia. Znajduję w tym jeszcze jedną zaletę – zegarek nie zajmie naszej uwagi w takim stopniu jak smartfon, a tablet jest jednak mniej konspiracyjny – co razem sprawia, że siedząc z przyjaciółmi przy jednym stole rzadziej kierowalibyśmy się w stronę cyfrowego świata i więcej uwagi przykładali naszym analogowym znajomościom.

Ale żeby taki plan wszedł w życie, urządzenie musi sprawować się doskonale. I tu pojawiają się wątpliwości:
- Zegarek musi być wodoszczelny (a przynajmniej deszczoodporny) – ciężko mi sobie to wyobrazić patrząc na 'dziurę’ minijack do podłączenia słuchawek (nie piszę w tym miejscu o Ubrane, nie wiadomo jeszcze jak tam to rozwiązano), a nie oszukujmy się – bez dostępu do muzyki cała idea upadnie;
- Bateria musi wytrzymać pełny dzień pracy – ciężko mi to sobie wyobrazić wiedząc, że już obecne zegarki mają z tym problemy, a co jeszcze jak dojdzie łączność LTE i częste rozmowy;
- Jak zamknięty będzie system zegarka? Jeśli zewnętrzny developer nie będzie mógł nic dodać do produktu, to ten szybko się znudzi i pójdzie w zapomnienie – sukces smartfonów zawdzięcza się nie specyfikacji tylko dostępnym aplikacjom;
- Ile będzie wynosić cena Urbane’a? Chciałoby się zobaczyć coś pomiędzy 200-300$, tyle na ile wycenia się konkurencja, ale ta nie potrafi zastąpić telefonu – z podatkiem od nowości może to być i dwa razy tyle.
Co jednak nie oznacza, że projektowi nie kibicuję – na kieszeń w spodniach, dotąd zarezerwowaną pod telefon już od dawna ostrzy sobie zęby kompakt, że nie wspomnę iż już od pierwszego zagrania w Fallouta zamarzył mi się własny PipBoy 😉
Źródło: benchmark.pl